Skład i wytwarzanie poliuretanu

Poliuretany, podobnie do wszystkich tworzyw sztucznych, są polimerami uzyskanymi w wyniku reakcji diizocyjanianów (MDI i/lub TDI) z różnymi poliolami. Zależnie od żądanego produktu końcowego, w składzie chemicznym mogą znaleźć się inne składniki, takie jak katalizatory, środki porotwórcze oraz ewentualnie środki zmniejszające łatwopalność. Różne kombinacje składników umożliwiają wytwarzanie szerokiego zakresu produktów, w tym:

  • pianek twardych i elastycznych,
  • twardych i elastycznych pianek z gładką powłoką,
  • elastomerów,
  • spoiw,
  • powłok,
  • szczeliw.

Gęstość produktu jest zależna od ilości wykorzystanego środka porotwórczego oraz elastyczności lub twardości uzależnionej od wykorzystanych typów polioli i diizocyjanianów.

Różne formy poliuretanu są używane często w połączeniu z innymi materiałami w celu wyprodukowania szeregu produktów konsumenckich, na przykład:

  • paneli izolacyjnych budynków,
  • materaców oraz mebli tapicerowanych,
  • foteli samochodowych,
  • lodówek i zamrażarek domowych,
  • drewnianych płyt kompozytowych,
  • nadwozi samochodów ciężarowych,
  • obuwia,
  • obuwia sportowego.

Więcej informacji o poliuretanach i ich zastosowaniach.

Budowa poliuretanów

Poliuretany są polimerami. Polimery najlepiej wyobrazić sobie jako łańcuchy trójwymiarowych struktur składających się z długich powtarzających się jednostek nazywanych monomerami. Monomery składają się z węgla, wodoru, tlenu i azotu. W celu utworzenia tych łańcuchów mniejsze ogniwa są poddawane polimeryzacji lub są łączone.

Istnieją tysiące polimerów naturalnych i wytworzonych przez człowieka. Pierwszym polimerem wytworzonym przez człowieka był bakelit, co nastąpiło w 1909 roku. Opracowany w 1911 roku sztuczny jedwab był natomiast pierwszym wytworzonym przez człowieka polimerem włóknistym. Inne znane polimery to nylon, silikon, polietylen, polipropylen oraz polistyren.